Conjugation of ضبب
to clamp or strengthen, to hold or keep by putting a ضَبَّة (ḍabba) around Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَضْبِيب |
الْمَاضِي
| أَنَا | ضَبَّبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ضَبَّبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | ضَبَّبَ |
| نَحْنُ | ضَبَّبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ضَبَّبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | ضَبَّبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُضَبِّبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضَبِّبُ |
| هُوَ / هِيَ | يُضَبِّبُ |
| نَحْنُ | نُضَبِّبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضَبِّبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضَبِّبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُضَبِّبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضَبِّبَ |
| هُوَ / هِيَ | يُضَبِّبَ |
| نَحْنُ | نُضَبِّبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضَبِّبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُضَبِّبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُضَبِّبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضَبِّبْ |
| هُوَ / هِيَ | يُضَبِّبْ |
| نَحْنُ | نُضَبِّبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضَبِّبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُضَبِّبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | ضَبِّبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ضَبِّبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | ضَبَّبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ضَبَّبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | ضَبَّبَتْ |
| نَحْنُ | ضَبَّبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ضَبَّبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | ضَبَّبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُضَبِّبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضَبِّبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُضَبِّبُ |
| نَحْنُ | نُضَبِّبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضَبِّبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضَبِّبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُضَبِّبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضَبِّبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُضَبِّبَ |
| نَحْنُ | نُضَبِّبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضَبِّبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضَبِّبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُضَبِّبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضَبِّبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُضَبِّبْ |
| نَحْنُ | نُضَبِّبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضَبِّبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضَبِّبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | ضَبِّبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ضَبِّبْنَ |