مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | صَفّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | صَفَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَفَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | صَفَّ |
| نَحْنُ | صَفَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَفَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | صَفُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصُفُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصُفُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَصُفُّ |
| نَحْنُ | نَصُفُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصُفُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصُفُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصُفَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصُفَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَصُفَّ |
| نَحْنُ | نَصُفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصُفُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصُفُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصُفَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصُفَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَصُفَّ |
| نَحْنُ | نَصُفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصُفُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصُفُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | صُفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صُفُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | صَفَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَفَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | صَفَّتْ |
| نَحْنُ | صَفَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَفَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | صَفَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصُفُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصُفِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَصُفُّ |
| نَحْنُ | نَصُفُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْفُفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْفُفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصُفَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصُفِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَصُفَّ |
| نَحْنُ | نَصُفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْفُفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْفُفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصُفَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصُفِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَصُفَّ |
| نَحْنُ | نَصُفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْفُفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْفُفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | صُفِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُصْفُفْنَ |