Conjugation of صفر
to empty, to void, to vacate, to evacuate, to free Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | صَفَر |
الْمَاضِي
| أَنَا | صَفِرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَفِرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | صَفِرَ |
| نَحْنُ | صَفِرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَفِرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | صَفِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْفَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْفَرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْفَرُ |
| نَحْنُ | نَصْفَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْفَرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْفَرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْفَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْفَرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْفَرَ |
| نَحْنُ | نَصْفَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْفَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْفَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْفَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْفَرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْفَرْ |
| نَحْنُ | نَصْفَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْفَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْفَرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْفَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْفَرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | صَفِرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَفِرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | صَفِرَتْ |
| نَحْنُ | صَفِرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَفِرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | صَفِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْفَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْفَرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَصْفَرُ |
| نَحْنُ | نَصْفَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْفَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْفَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْفَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْفَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْفَرَ |
| نَحْنُ | نَصْفَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْفَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْفَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْفَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْفَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْفَرْ |
| نَحْنُ | نَصْفَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْفَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْفَرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْفَرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْفَرْنَ |