Conjugation of صفح
to overlook, to pardon, to remit Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | صَفْح |
الْمَاضِي
| أَنَا | صَفَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَفَحْتَ |
| هُوَ / هِيَ | صَفَحَ |
| نَحْنُ | صَفَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَفَحْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | صَفَحُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْفَحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْفَحُ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْفَحُ |
| نَحْنُ | نَصْفَحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْفَحُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْفَحُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْفَحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْفَحَ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْفَحَ |
| نَحْنُ | نَصْفَحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْفَحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْفَحُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْفَحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْفَحْ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْفَحْ |
| نَحْنُ | نَصْفَحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْفَحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْفَحُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْفَحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْفَحُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | صَفَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَفَحْتِ |
| هُوَ / هِيَ | صَفَحَتْ |
| نَحْنُ | صَفَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَفَحْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | صَفَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْفَحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْفَحِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَصْفَحُ |
| نَحْنُ | نَصْفَحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْفَحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْفَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْفَحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْفَحِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْفَحَ |
| نَحْنُ | نَصْفَحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْفَحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْفَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْفَحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْفَحِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْفَحْ |
| نَحْنُ | نَصْفَحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْفَحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْفَحْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْفَحِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْفَحْنَ |