Conjugation of صخب
to roar, to squawk, to rattle Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | صَخَب |
الْمَاضِي
| أَنَا | صَخِبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَخِبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | صَخِبَ |
| نَحْنُ | صَخِبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَخِبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | صَخِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْخَبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْخَبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْخَبُ |
| نَحْنُ | نَصْخَبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْخَبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْخَبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْخَبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْخَبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْخَبَ |
| نَحْنُ | نَصْخَبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْخَبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْخَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْخَبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْخَبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْخَبْ |
| نَحْنُ | نَصْخَبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْخَبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْخَبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْخَبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْخَبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | صَخِبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَخِبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | صَخِبَتْ |
| نَحْنُ | صَخِبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَخِبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | صَخِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْخَبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْخَبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَصْخَبُ |
| نَحْنُ | نَصْخَبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْخَبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْخَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْخَبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْخَبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْخَبَ |
| نَحْنُ | نَصْخَبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْخَبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْخَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْخَبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْخَبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْخَبْ |
| نَحْنُ | نَصْخَبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْخَبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْخَبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْخَبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْخَبْنَ |