مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | صَخْف |
الْمَاضِي
| أَنَا | صَخَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَخَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | صَخَفَ |
| نَحْنُ | صَخَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَخَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | صَخَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْخَفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْخَفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْخَفُ |
| نَحْنُ | نَصْخَفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْخَفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْخَفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْخَفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْخَفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْخَفَ |
| نَحْنُ | نَصْخَفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْخَفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْخَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْخَفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْخَفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْخَفْ |
| نَحْنُ | نَصْخَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْخَفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْخَفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْخَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْخَفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | صَخَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَخَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | صَخَفَتْ |
| نَحْنُ | صَخَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَخَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | صَخَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْخَفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْخَفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَصْخَفُ |
| نَحْنُ | نَصْخَفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْخَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْخَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْخَفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْخَفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْخَفَ |
| نَحْنُ | نَصْخَفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْخَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْخَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْخَفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْخَفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْخَفْ |
| نَحْنُ | نَصْخَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْخَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْخَفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْخَفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْخَفْنَ |