Conjugation of شقي
to be unhappy, to be miserable Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | شَقَاوَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | شَقِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَقِيتَ |
| هُوَ / هِيَ | شَقِيَ |
| نَحْنُ | شَقِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَقِيتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | شَقُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْقَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْقَى |
| هُوَ / هِيَ | يَشْقَى |
| نَحْنُ | نَشْقَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْقَوْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْقَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْقَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْقَى |
| هُوَ / هِيَ | يَشْقَى |
| نَحْنُ | نَشْقَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْقَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْقَوْا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْقَ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْقَ |
| نَحْنُ | نَشْقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْقَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْقَوْا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِشْقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِشْقَوْا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | شَقِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَقِيتِ |
| هُوَ / هِيَ | شَقِيَتْ |
| نَحْنُ | شَقِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَقِيتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | شَقِينَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْقَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْقَيْنَ |
| هُوَ / هِيَ | تَشْقَى |
| نَحْنُ | نَشْقَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْقَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْقَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْقَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْقَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَشْقَى |
| نَحْنُ | نَشْقَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْقَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْقَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْقَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَشْقَ |
| نَحْنُ | نَشْقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْقَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْقَيْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِشْقَيْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِشْقَيْنَ |