Conjugation of شك
ʃakkto pierce with a lance to the bones, pierce through Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | شَكّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | شَكَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَكَكْتَ |
| هُوَ / هِيَ | شَكَّ |
| نَحْنُ | شَكَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَكَكْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | شَكُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشُكُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُكُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَشُكُّ |
| نَحْنُ | نَشُكُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشُكُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشُكُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشُكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُكَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَشُكَّ |
| نَحْنُ | نَشُكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشُكُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشُكُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشُكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُكَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَشُكَّ |
| نَحْنُ | نَشُكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشُكُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشُكُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شُكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شُكُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | شَكَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَكَكْتِ |
| هُوَ / هِيَ | شَكَّتْ |
| نَحْنُ | شَكَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَكَكْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | شَكَكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشُكُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُكِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَشُكُّ |
| نَحْنُ | نَشُكُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْكُكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْكُكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشُكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُكِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَشُكَّ |
| نَحْنُ | نَشُكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْكُكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْكُكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشُكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُكِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَشُكَّ |
| نَحْنُ | نَشُكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْكُكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْكُكْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شُكِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُشْكُكْنَ |