Conjugation of شكر
to thank, to be thankful, to be grateful Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | شُكْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | شَكَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَكَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | شَكَرَ |
| نَحْنُ | شَكَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَكَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | شَكَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْكُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْكُرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْكُرُ |
| نَحْنُ | نَشْكُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْكُرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْكُرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْكُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْكُرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْكُرَ |
| نَحْنُ | نَشْكُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْكُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْكُرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْكُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْكُرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْكُرْ |
| نَحْنُ | نَشْكُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْكُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْكُرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُشْكُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُشْكُرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | شَكَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَكَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | شَكَرَتْ |
| نَحْنُ | شَكَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَكَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | شَكَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْكُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْكُرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَشْكُرُ |
| نَحْنُ | نَشْكُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْكُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْكُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْكُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْكُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشْكُرَ |
| نَحْنُ | نَشْكُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْكُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْكُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْكُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْكُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشْكُرْ |
| نَحْنُ | نَشْكُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْكُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْكُرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُشْكُرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُشْكُرْنَ |