Conjugation of شقا
to make unhappy, to make wretched, to distress Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | شَقْو |
الْمَاضِي
| أَنَا | شَقَوْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَقَوْتَ |
| هُوَ / هِيَ | شَقَا |
| نَحْنُ | شَقَوْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَقَوْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | شَقَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْقُو |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْقُو |
| هُوَ / هِيَ | يَشْقُو |
| نَحْنُ | نَشْقُو |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْقُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْقُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْقُوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْقُوَ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْقُوَ |
| نَحْنُ | نَشْقُوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْقُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْقُ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْقُ |
| نَحْنُ | نَشْقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْقُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُشْقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُشْقُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | شَقَوْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَقَوْتِ |
| هُوَ / هِيَ | شَقَتْ |
| نَحْنُ | شَقَوْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَقَوْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | شَقَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْقُو |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْقِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَشْقُو |
| نَحْنُ | نَشْقُو |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْقُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْقُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْقُوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْقِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشْقُوَ |
| نَحْنُ | نَشْقُوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْقُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْقُونَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْقِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشْقُ |
| نَحْنُ | نَشْقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْقُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْقُونَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُشْقِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُشْقُونَ |