Conjugation of شبه
to resemble, to bear a resemblance, to be similar Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | شَبَه |
الْمَاضِي
| أَنَا | شَبِهْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَبِهْتَ |
| هُوَ / هِيَ | شَبِهَ |
| نَحْنُ | شَبِهْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَبِهْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | شَبِهُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْبَهُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْبَهُ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْبَهُ |
| نَحْنُ | نَشْبَهُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْبَهُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْبَهُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْبَهَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْبَهَ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْبَهَ |
| نَحْنُ | نَشْبَهَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْبَهُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْبَهُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْبَهْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْبَهْ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْبَهْ |
| نَحْنُ | نَشْبَهْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْبَهُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْبَهُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِشْبَهْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِشْبَهُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | شَبِهْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَبِهْتِ |
| هُوَ / هِيَ | شَبِهَتْ |
| نَحْنُ | شَبِهْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَبِهْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | شَبِهْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْبَهُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْبَهِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَشْبَهُ |
| نَحْنُ | نَشْبَهُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْبَهْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْبَهْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْبَهَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْبَهِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشْبَهَ |
| نَحْنُ | نَشْبَهَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْبَهْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْبَهْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْبَهْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْبَهِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشْبَهْ |
| نَحْنُ | نَشْبَهْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْبَهْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْبَهْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِشْبَهِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِشْبَهْنَ |