Conjugation of شج
to break up, to cleave Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | شَجّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | شَجَجْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَجَجْتَ |
| هُوَ / هِيَ | شَجَّ |
| نَحْنُ | شَجَجْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَجَجْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | شَجُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشُجُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُجُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَشُجُّ |
| نَحْنُ | نَشُجُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشُجُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشُجُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشُجَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُجَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَشُجَّ |
| نَحْنُ | نَشُجَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشُجُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشُجُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشُجَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُجَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَشُجَّ |
| نَحْنُ | نَشُجَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشُجُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشُجُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شُجَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شُجُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | شَجَجْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَجَجْتِ |
| هُوَ / هِيَ | شَجَّتْ |
| نَحْنُ | شَجَجْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَجَجْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | شَجَجْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشُجُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُجِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَشُجُّ |
| نَحْنُ | نَشُجُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْجُجْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْجُجْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشُجَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُجِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَشُجَّ |
| نَحْنُ | نَشُجَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْجُجْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْجُجْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشُجَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُجِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَشُجَّ |
| نَحْنُ | نَشُجَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْجُجْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْجُجْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شُجِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُشْجُجْنَ |