مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | سَنّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | سَنَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَنَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَنَّ |
| نَحْنُ | سَنَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَنَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَنُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسُنُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسُنُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَسُنُّ |
| نَحْنُ | نَسُنُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسُنُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسُنُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسُنَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسُنَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَسُنَّ |
| نَحْنُ | نَسُنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسُنُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسُنُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسُنَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسُنَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَسُنَّ |
| نَحْنُ | نَسُنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسُنُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسُنُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سُنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سُنُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سَنَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَنَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَنَّتْ |
| نَحْنُ | سَنَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَنَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سَنَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسُنُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسُنِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَسُنُّ |
| نَحْنُ | نَسُنُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْنُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْنُنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسُنَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسُنِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَسُنَّ |
| نَحْنُ | نَسُنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْنُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْنُنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسُنَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسُنِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَسُنَّ |
| نَحْنُ | نَسُنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْنُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْنُنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سُنِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُسْنُنَّ |