Conjugation of سنا
to shine, to luster, to gleam Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | سَنْو |
الْمَاضِي
| أَنَا | سَنَوْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَنَوْتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَنَا |
| نَحْنُ | سَنَوْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَنَوْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَنَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْنُو |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْنُو |
| هُوَ / هِيَ | يَسْنُو |
| نَحْنُ | نَسْنُو |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْنُوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْنُوَ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْنُوَ |
| نَحْنُ | نَسْنُوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْنُ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْنُ |
| نَحْنُ | نَسْنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُسْنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُسْنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سَنَوْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَنَوْتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَنَتْ |
| نَحْنُ | سَنَوْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَنَوْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سَنَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْنُو |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَسْنُو |
| نَحْنُ | نَسْنُو |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْنُوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْنُوَ |
| نَحْنُ | نَسْنُوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْنُ |
| نَحْنُ | نَسْنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْنُونَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُسْنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُسْنُونَ |