Conjugation of سند
to support firmly, to prop up (something) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | سُنُود |
الْمَاضِي
| أَنَا | سَنَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَنَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَنَدَ |
| نَحْنُ | سَنَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَنَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَنَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْنُدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْنُدُ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْنُدُ |
| نَحْنُ | نَسْنُدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْنُدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْنُدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْنُدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْنُدَ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْنُدَ |
| نَحْنُ | نَسْنُدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْنُدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْنُدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْنُدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْنُدْ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْنُدْ |
| نَحْنُ | نَسْنُدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْنُدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْنُدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُسْنُدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُسْنُدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سَنَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَنَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَنَدَتْ |
| نَحْنُ | سَنَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَنَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سَنَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْنُدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْنُدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَسْنُدُ |
| نَحْنُ | نَسْنُدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْنُدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْنُدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْنُدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْنُدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْنُدَ |
| نَحْنُ | نَسْنُدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْنُدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْنُدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْنُدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْنُدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْنُدْ |
| نَحْنُ | نَسْنُدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْنُدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْنُدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُسْنُدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُسْنُدْنَ |