Conjugation of سنن
to sharpen, to whet, to hone, to grind Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَسْنِين |
الْمَاضِي
| أَنَا | سَنَّنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَنَّنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَنَّنَ |
| نَحْنُ | سَنَّنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَنَّنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَنَّنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسَنِّنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَنِّنُ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَنِّنُ |
| نَحْنُ | نُسَنِّنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَنِّنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَنِّنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسَنِّنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَنِّنَ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَنِّنَ |
| نَحْنُ | نُسَنِّنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَنِّنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَنِّنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسَنِّنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَنِّنْ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَنِّنْ |
| نَحْنُ | نُسَنِّنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَنِّنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَنِّنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَنِّنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَنِّنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سَنَّنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَنَّنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَنَّنَتْ |
| نَحْنُ | سَنَّنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَنَّنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سَنَّنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسَنِّنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَنِّنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُسَنِّنُ |
| نَحْنُ | نُسَنِّنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَنِّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَنِّنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسَنِّنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَنِّنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسَنِّنَ |
| نَحْنُ | نُسَنِّنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَنِّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَنِّنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسَنِّنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَنِّنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسَنِّنْ |
| نَحْنُ | نُسَنِّنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَنِّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَنِّنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَنِّنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَنِّنَّ |