Conjugation of سفك
to shed intensely Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | سَفْك |
الْمَاضِي
| أَنَا | سَفَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَفَكْتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَفَكَ |
| نَحْنُ | سَفَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَفَكْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَفَكُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْفِكُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْفِكُ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْفِكُ |
| نَحْنُ | نَسْفِكُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْفِكُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْفِكُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْفِكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْفِكَ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْفِكَ |
| نَحْنُ | نَسْفِكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْفِكُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْفِكُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْفِكْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْفِكْ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْفِكْ |
| نَحْنُ | نَسْفِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْفِكُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْفِكُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْفِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْفِكُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سَفَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَفَكْتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَفَكَتْ |
| نَحْنُ | سَفَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَفَكْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سَفَكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْفِكُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْفِكِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَسْفِكُ |
| نَحْنُ | نَسْفِكُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْفِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْفِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْفِكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْفِكِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْفِكَ |
| نَحْنُ | نَسْفِكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْفِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْفِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْفِكْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْفِكِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْفِكْ |
| نَحْنُ | نَسْفِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْفِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْفِكْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْفِكِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْفِكْنَ |