Conjugation of سفي
to be or become thin or emaciated (of a person or animal) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | سَفًى |
الْمَاضِي
| أَنَا | سَفِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَفِيتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَفِيَ |
| نَحْنُ | سَفِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَفِيتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْفَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْفَى |
| هُوَ / هِيَ | يَسْفَى |
| نَحْنُ | نَسْفَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْفَوْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْفَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْفَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْفَى |
| هُوَ / هِيَ | يَسْفَى |
| نَحْنُ | نَسْفَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْفَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْفَوْا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْفَ |
| نَحْنُ | نَسْفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْفَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْفَوْا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْفَوْا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سَفِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَفِيتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَفِيَتْ |
| نَحْنُ | سَفِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَفِيتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سَفِينَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْفَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْفَيْنَ |
| هُوَ / هِيَ | تَسْفَى |
| نَحْنُ | نَسْفَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْفَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْفَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْفَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْفَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَسْفَى |
| نَحْنُ | نَسْفَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْفَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْفَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْفَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَسْفَ |
| نَحْنُ | نَسْفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْفَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْفَيْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْفَيْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْفَيْنَ |