Conjugation of سقط
to fall, to collapse, to descend Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | سُقُوط |
الْمَاضِي
| أَنَا | سَقَطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَقَطْتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَقَطَ |
| نَحْنُ | سَقَطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَقَطْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَقَطُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْقُطُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْقُطُ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْقُطُ |
| نَحْنُ | نَسْقُطُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْقُطُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْقُطُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْقُطَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْقُطَ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْقُطَ |
| نَحْنُ | نَسْقُطَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْقُطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْقُطُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْقُطْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْقُطْ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْقُطْ |
| نَحْنُ | نَسْقُطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْقُطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْقُطُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُسْقُطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُسْقُطُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سَقَطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَقَطْتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَقَطَتْ |
| نَحْنُ | سَقَطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَقَطْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سَقَطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْقُطُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْقُطِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَسْقُطُ |
| نَحْنُ | نَسْقُطُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْقُطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْقُطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْقُطَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْقُطِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْقُطَ |
| نَحْنُ | نَسْقُطَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْقُطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْقُطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْقُطْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْقُطِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْقُطْ |
| نَحْنُ | نَسْقُطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْقُطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْقُطْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُسْقُطِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُسْقُطْنَ |