Conjugation of سقف
to ceil; to roof Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | سَقْف |
الْمَاضِي
| أَنَا | سَقَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَقَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَقَفَ |
| نَحْنُ | سَقَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَقَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَقَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْقُفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْقُفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْقُفُ |
| نَحْنُ | نَسْقُفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْقُفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْقُفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْقُفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْقُفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْقُفَ |
| نَحْنُ | نَسْقُفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْقُفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْقُفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْقُفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْقُفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْقُفْ |
| نَحْنُ | نَسْقُفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْقُفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْقُفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُسْقُفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُسْقُفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سَقَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَقَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَقَفَتْ |
| نَحْنُ | سَقَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَقَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سَقَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْقُفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْقُفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَسْقُفُ |
| نَحْنُ | نَسْقُفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْقُفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْقُفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْقُفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْقُفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْقُفَ |
| نَحْنُ | نَسْقُفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْقُفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْقُفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْقُفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْقُفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْقُفْ |
| نَحْنُ | نَسْقُفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْقُفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْقُفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُسْقُفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُسْقُفْنَ |