مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | سَفْع |
الْمَاضِي
| أَنَا | سَفَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَفَعْتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَفَعَ |
| نَحْنُ | سَفَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَفَعْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَفَعُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْفَعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْفَعُ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْفَعُ |
| نَحْنُ | نَسْفَعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْفَعُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْفَعُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْفَعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْفَعَ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْفَعَ |
| نَحْنُ | نَسْفَعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْفَعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْفَعُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْفَعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْفَعْ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْفَعْ |
| نَحْنُ | نَسْفَعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْفَعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْفَعُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْفَعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْفَعُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سَفَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَفَعْتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَفَعَتْ |
| نَحْنُ | سَفَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَفَعْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سَفَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْفَعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْفَعِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَسْفَعُ |
| نَحْنُ | نَسْفَعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْفَعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْفَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْفَعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْفَعِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْفَعَ |
| نَحْنُ | نَسْفَعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْفَعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْفَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْفَعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْفَعِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْفَعْ |
| نَحْنُ | نَسْفَعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْفَعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْفَعْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْفَعِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْفَعْنَ |