مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُسَاهَرَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | سَاهَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَاهَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَاهَرَ |
| نَحْنُ | سَاهَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَاهَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَاهَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسَاهِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَاهِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَاهِرُ |
| نَحْنُ | نُسَاهِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَاهِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَاهِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسَاهِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَاهِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَاهِرَ |
| نَحْنُ | نُسَاهِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَاهِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَاهِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسَاهِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَاهِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَاهِرْ |
| نَحْنُ | نُسَاهِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَاهِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَاهِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَاهِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَاهِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سَاهَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَاهَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَاهَرَتْ |
| نَحْنُ | سَاهَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَاهَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سَاهَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسَاهِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَاهِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُسَاهِرُ |
| نَحْنُ | نُسَاهِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَاهِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَاهِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسَاهِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَاهِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسَاهِرَ |
| نَحْنُ | نُسَاهِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَاهِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَاهِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسَاهِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَاهِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسَاهِرْ |
| نَحْنُ | نُسَاهِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَاهِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَاهِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَاهِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَاهِرْنَ |