مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُسَاهَمَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | سَاهَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَاهَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَاهَمَ |
| نَحْنُ | سَاهَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَاهَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَاهَمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسَاهِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَاهِمُ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَاهِمُ |
| نَحْنُ | نُسَاهِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَاهِمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَاهِمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسَاهِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَاهِمَ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَاهِمَ |
| نَحْنُ | نُسَاهِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَاهِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَاهِمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسَاهِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَاهِمْ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَاهِمْ |
| نَحْنُ | نُسَاهِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَاهِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَاهِمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَاهِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَاهِمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سَاهَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَاهَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَاهَمَتْ |
| نَحْنُ | سَاهَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَاهَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سَاهَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسَاهِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَاهِمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُسَاهِمُ |
| نَحْنُ | نُسَاهِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَاهِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَاهِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسَاهِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَاهِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسَاهِمَ |
| نَحْنُ | نُسَاهِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَاهِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَاهِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسَاهِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَاهِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسَاهِمْ |
| نَحْنُ | نُسَاهِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَاهِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَاهِمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَاهِمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَاهِمْنَ |