Conjugation of ساور
to befall, to overtake, to engage, to entertain, to be harboured by Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُسَاوَرَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | سَاوَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَاوَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَاوَرَ |
| نَحْنُ | سَاوَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَاوَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَاوَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسَاوِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَاوِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَاوِرُ |
| نَحْنُ | نُسَاوِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَاوِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَاوِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسَاوِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَاوِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَاوِرَ |
| نَحْنُ | نُسَاوِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَاوِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَاوِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسَاوِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَاوِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَاوِرْ |
| نَحْنُ | نُسَاوِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَاوِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَاوِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَاوِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَاوِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سَاوَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَاوَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَاوَرَتْ |
| نَحْنُ | سَاوَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَاوَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سَاوَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسَاوِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَاوِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُسَاوِرُ |
| نَحْنُ | نُسَاوِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَاوِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَاوِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسَاوِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَاوِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسَاوِرَ |
| نَحْنُ | نُسَاوِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَاوِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَاوِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسَاوِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَاوِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسَاوِرْ |
| نَحْنُ | نُسَاوِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَاوِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَاوِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَاوِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَاوِرْنَ |