مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | سِيَادَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | سُدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سُدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَادَ |
| نَحْنُ | سُدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سُدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَادُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسُودُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسُودُ |
| هُوَ / هِيَ | يَسُودُ |
| نَحْنُ | نَسُودُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسُودُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسُودُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسُودَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسُودَ |
| هُوَ / هِيَ | يَسُودَ |
| نَحْنُ | نَسُودَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسُودُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسُودُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسُدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسُدْ |
| هُوَ / هِيَ | يَسُدْ |
| نَحْنُ | نَسُدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسُودُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسُودُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سُدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سُودُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سُدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سُدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَادَتْ |
| نَحْنُ | سُدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سُدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سُدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسُودُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسُودِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَسُودُ |
| نَحْنُ | نَسُودُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسُدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسُدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسُودَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسُودِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسُودَ |
| نَحْنُ | نَسُودَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسُدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسُدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسُدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسُودِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسُدْ |
| نَحْنُ | نَسُدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسُدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسُدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سُودِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سُدْنَ |