Conjugation of سارر
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُسَارَرَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | سَارَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَارَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَارَرَ |
| نَحْنُ | سَارَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَارَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَارَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسَارِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَارِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَارِرُ |
| نَحْنُ | نُسَارِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَارِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَارِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسَارِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَارِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَارِرَ |
| نَحْنُ | نُسَارِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَارِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَارِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسَارِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَارِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَارِرْ |
| نَحْنُ | نُسَارِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَارِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَارِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَارِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَارِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سَارَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَارَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَارَرَتْ |
| نَحْنُ | سَارَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَارَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سَارَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسَارِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَارِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُسَارِرُ |
| نَحْنُ | نُسَارِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَارِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَارِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسَارِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَارِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسَارِرَ |
| نَحْنُ | نُسَارِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَارِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَارِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسَارِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَارِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسَارِرْ |
| نَحْنُ | نُسَارِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَارِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَارِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَارِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَارِرْنَ |