Conjugation of سار
to step along, to pace, to go, to depart, to travel, to walk Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | سَيْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | سِرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سِرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَارَ |
| نَحْنُ | سِرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سِرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَارُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسِيرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسِيرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَسِيرُ |
| نَحْنُ | نَسِيرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسِيرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسِيرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسِيرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسِيرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَسِيرَ |
| نَحْنُ | نَسِيرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسِيرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسِيرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَسِرْ |
| نَحْنُ | نَسِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسِيرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسِيرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سِيرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سِرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سِرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَارَتْ |
| نَحْنُ | سِرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سِرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسِيرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسِيرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَسِيرُ |
| نَحْنُ | نَسِيرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسِيرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسِيرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسِيرَ |
| نَحْنُ | نَسِيرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسِيرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسِرْ |
| نَحْنُ | نَسِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سِيرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سِرْنَ |