Conjugation of ساب
to roam, to wander, to ramble Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | سَيْب |
الْمَاضِي
| أَنَا | سِبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سِبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَابَ |
| نَحْنُ | سِبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سِبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَابُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسِيبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسِيبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَسِيبُ |
| نَحْنُ | نَسِيبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسِيبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسِيبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسِيبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسِيبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَسِيبَ |
| نَحْنُ | نَسِيبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسِيبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسِيبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَسِبْ |
| نَحْنُ | نَسِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسِيبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسِيبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سِيبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سِبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سِبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَابَتْ |
| نَحْنُ | سِبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سِبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسِيبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسِيبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَسِيبُ |
| نَحْنُ | نَسِيبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسِيبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسِيبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسِيبَ |
| نَحْنُ | نَسِيبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسِيبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسِبْ |
| نَحْنُ | نَسِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سِيبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سِبْنَ |