Conjugation of راضى
to attempt to console Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | رِضَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | رَاضَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَاضَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | رَاضَى |
| نَحْنُ | رَاضَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَاضَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | رَاضَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُرَاضِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَاضِي |
| هُوَ / هِيَ | يُرَاضِي |
| نَحْنُ | نُرَاضِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَاضُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَاضُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُرَاضِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَاضِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُرَاضِيَ |
| نَحْنُ | نُرَاضِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَاضُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَاضُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُرَاضِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَاضِ |
| هُوَ / هِيَ | يُرَاضِ |
| نَحْنُ | نُرَاضِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَاضُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَاضُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَاضِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَاضُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | رَاضَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَاضَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | رَاضَتْ |
| نَحْنُ | رَاضَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَاضَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | رَاضَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُرَاضِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَاضِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُرَاضِي |
| نَحْنُ | نُرَاضِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَاضِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَاضِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُرَاضِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَاضِي |
| هُوَ / هِيَ | تُرَاضِيَ |
| نَحْنُ | نُرَاضِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَاضِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَاضِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُرَاضِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَاضِي |
| هُوَ / هِيَ | تُرَاضِ |
| نَحْنُ | نُرَاضِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَاضِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَاضِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَاضِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَاضِينَ |