Conjugation of راغ
to turn, to swerve Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | رَوْغ |
الْمَاضِي
| أَنَا | رُغْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رُغْتَ |
| هُوَ / هِيَ | رَاغَ |
| نَحْنُ | رُغْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رُغْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | رَاغُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرُوغُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرُوغُ |
| هُوَ / هِيَ | يَرُوغُ |
| نَحْنُ | نَرُوغُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرُوغُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرُوغُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرُوغَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرُوغَ |
| هُوَ / هِيَ | يَرُوغَ |
| نَحْنُ | نَرُوغَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرُوغُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرُوغُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرُغْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرُغْ |
| هُوَ / هِيَ | يَرُغْ |
| نَحْنُ | نَرُغْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرُوغُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرُوغُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | رُغْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رُوغُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | رُغْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رُغْتِ |
| هُوَ / هِيَ | رَاغَتْ |
| نَحْنُ | رُغْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رُغْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | رُغْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرُوغُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرُوغِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَرُوغُ |
| نَحْنُ | نَرُوغُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرُغْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرُغْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرُوغَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرُوغِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرُوغَ |
| نَحْنُ | نَرُوغَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرُغْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرُغْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرُغْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرُوغِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرُغْ |
| نَحْنُ | نَرُغْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرُغْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرُغْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | رُوغِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رُغْنَ |