Conjugation of رافع
to act as defense counsel, to defend, to plead a cause Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُرَافَعَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | رَافَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَافَعْتَ |
| هُوَ / هِيَ | رَافَعَ |
| نَحْنُ | رَافَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَافَعْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | رَافَعُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُرَافِعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَافِعُ |
| هُوَ / هِيَ | يُرَافِعُ |
| نَحْنُ | نُرَافِعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَافِعُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَافِعُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُرَافِعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَافِعَ |
| هُوَ / هِيَ | يُرَافِعَ |
| نَحْنُ | نُرَافِعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَافِعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَافِعُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُرَافِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَافِعْ |
| هُوَ / هِيَ | يُرَافِعْ |
| نَحْنُ | نُرَافِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَافِعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَافِعُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَافِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَافِعُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | رَافَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَافَعْتِ |
| هُوَ / هِيَ | رَافَعَتْ |
| نَحْنُ | رَافَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَافَعْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | رَافَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُرَافِعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَافِعِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُرَافِعُ |
| نَحْنُ | نُرَافِعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَافِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَافِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُرَافِعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَافِعِي |
| هُوَ / هِيَ | تُرَافِعَ |
| نَحْنُ | نُرَافِعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَافِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَافِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُرَافِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَافِعِي |
| هُوَ / هِيَ | تُرَافِعْ |
| نَحْنُ | نُرَافِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَافِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَافِعْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَافِعِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَافِعْنَ |