Conjugation of رافق
to accompany, to be ((someone)'s) companion Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُرَافَقَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | رَافَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَافَقْتَ |
| هُوَ / هِيَ | رَافَقَ |
| نَحْنُ | رَافَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَافَقْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | رَافَقُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُرَافِقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَافِقُ |
| هُوَ / هِيَ | يُرَافِقُ |
| نَحْنُ | نُرَافِقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَافِقُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَافِقُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُرَافِقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَافِقَ |
| هُوَ / هِيَ | يُرَافِقَ |
| نَحْنُ | نُرَافِقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَافِقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَافِقُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُرَافِقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَافِقْ |
| هُوَ / هِيَ | يُرَافِقْ |
| نَحْنُ | نُرَافِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَافِقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَافِقُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَافِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَافِقُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | رَافَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَافَقْتِ |
| هُوَ / هِيَ | رَافَقَتْ |
| نَحْنُ | رَافَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَافَقْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | رَافَقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُرَافِقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَافِقِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُرَافِقُ |
| نَحْنُ | نُرَافِقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَافِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَافِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُرَافِقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَافِقِي |
| هُوَ / هِيَ | تُرَافِقَ |
| نَحْنُ | نُرَافِقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَافِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَافِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُرَافِقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَافِقِي |
| هُوَ / هِيَ | تُرَافِقْ |
| نَحْنُ | نُرَافِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَافِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَافِقْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَافِقِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَافِقْنَ |