مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَذْكِيَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | ذَكَّيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ذَكَّيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | ذَكَّى |
| نَحْنُ | ذَكَّيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ذَكَّيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | ذَكَّوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُذَكِّي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذَكِّي |
| هُوَ / هِيَ | يُذَكِّي |
| نَحْنُ | نُذَكِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذَكُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُذَكُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُذَكِّيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذَكِّيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُذَكِّيَ |
| نَحْنُ | نُذَكِّيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذَكُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُذَكُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُذَكِّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذَكِّ |
| هُوَ / هِيَ | يُذَكِّ |
| نَحْنُ | نُذَكِّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذَكُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُذَكُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | ذَكِّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ذَكُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | ذَكَّيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ذَكَّيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | ذَكَّتْ |
| نَحْنُ | ذَكَّيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ذَكَّيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | ذَكَّيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُذَكِّي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذَكِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُذَكِّي |
| نَحْنُ | نُذَكِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذَكِّينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُذَكِّينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُذَكِّيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذَكِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُذَكِّيَ |
| نَحْنُ | نُذَكِّيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذَكِّينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُذَكِّينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُذَكِّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذَكِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُذَكِّ |
| نَحْنُ | نُذَكِّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذَكِّينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُذَكِّينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | ذَكِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ذَكِّينَ |