مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | ذَكَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | ذَكِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ذَكِيتَ |
| هُوَ / هِيَ | ذَكِيَ |
| نَحْنُ | ذَكِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ذَكِيتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | ذَكُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَذْكَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَذْكَى |
| هُوَ / هِيَ | يَذْكَى |
| نَحْنُ | نَذْكَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَذْكَوْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَذْكَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَذْكَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَذْكَى |
| هُوَ / هِيَ | يَذْكَى |
| نَحْنُ | نَذْكَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَذْكَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَذْكَوْا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَذْكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَذْكَ |
| هُوَ / هِيَ | يَذْكَ |
| نَحْنُ | نَذْكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَذْكَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَذْكَوْا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِذْكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِذْكَوْا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | ذَكِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ذَكِيتِ |
| هُوَ / هِيَ | ذَكِيَتْ |
| نَحْنُ | ذَكِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ذَكِيتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | ذَكِينَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَذْكَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَذْكَيْنَ |
| هُوَ / هِيَ | تَذْكَى |
| نَحْنُ | نَذْكَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَذْكَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَذْكَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَذْكَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَذْكَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَذْكَى |
| نَحْنُ | نَذْكَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَذْكَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَذْكَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَذْكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَذْكَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَذْكَ |
| نَحْنُ | نَذْكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَذْكَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَذْكَيْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِذْكَيْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِذْكَيْنَ |