مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | ذَمّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | ذَمَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ذَمَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | ذَمَّ |
| نَحْنُ | ذَمَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ذَمَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | ذَمُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَذُمُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَذُمُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَذُمُّ |
| نَحْنُ | نَذُمُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَذُمُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَذُمُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَذُمَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَذُمَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَذُمَّ |
| نَحْنُ | نَذُمَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَذُمُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَذُمُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَذُمَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَذُمَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَذُمَّ |
| نَحْنُ | نَذُمَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَذُمُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَذُمُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | ذُمَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ذُمُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | ذَمَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ذَمَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | ذَمَّتْ |
| نَحْنُ | ذَمَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ذَمَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | ذَمَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَذُمُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَذُمِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَذُمُّ |
| نَحْنُ | نَذُمُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَذْمُمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَذْمُمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَذُمَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَذُمِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَذُمَّ |
| نَحْنُ | نَذُمَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَذْمُمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَذْمُمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَذُمَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَذُمِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَذُمَّ |
| نَحْنُ | نَذُمَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَذْمُمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَذْمُمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | ذُمِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُذْمُمْنَ |