Conjugation of دان
to be or become low, base, vile, despised, inferior, weak, of low quality Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | دَيْن |
الْمَاضِي
| أَنَا | دِنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دِنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | دَانَ |
| نَحْنُ | دِنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دِنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | دَانُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَدِينُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدِينُ |
| هُوَ / هِيَ | يَدِينُ |
| نَحْنُ | نَدِينُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدِينُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدِينُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَدِينَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | يَدِينَ |
| نَحْنُ | نَدِينَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدِينُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَدِينُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَدِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدِنْ |
| هُوَ / هِيَ | يَدِنْ |
| نَحْنُ | نَدِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدِينُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَدِينُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | دِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دِينُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | دِنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دِنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | دَانَتْ |
| نَحْنُ | دِنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دِنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | دِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَدِينُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدِينِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَدِينُ |
| نَحْنُ | نَدِينُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَدِينَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدِينِي |
| هُوَ / هِيَ | تَدِينَ |
| نَحْنُ | نَدِينَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَدِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدِينِي |
| هُوَ / هِيَ | تَدِنْ |
| نَحْنُ | نَدِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | دِينِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دِنَّ |