Conjugation of داهن
to butter up, to flatter, to cajole, to wheedle, to banter Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُدَاهَنَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | دَاهَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَاهَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | دَاهَنَ |
| نَحْنُ | دَاهَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَاهَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | دَاهَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُدَاهِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَاهِنُ |
| هُوَ / هِيَ | يُدَاهِنُ |
| نَحْنُ | نُدَاهِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَاهِنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَاهِنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُدَاهِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَاهِنَ |
| هُوَ / هِيَ | يُدَاهِنَ |
| نَحْنُ | نُدَاهِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَاهِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَاهِنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُدَاهِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَاهِنْ |
| هُوَ / هِيَ | يُدَاهِنْ |
| نَحْنُ | نُدَاهِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَاهِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَاهِنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَاهِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَاهِنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | دَاهَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَاهَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | دَاهَنَتْ |
| نَحْنُ | دَاهَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَاهَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | دَاهَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُدَاهِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَاهِنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُدَاهِنُ |
| نَحْنُ | نُدَاهِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَاهِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَاهِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُدَاهِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَاهِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُدَاهِنَ |
| نَحْنُ | نُدَاهِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَاهِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَاهِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُدَاهِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَاهِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُدَاهِنْ |
| نَحْنُ | نُدَاهِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَاهِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَاهِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَاهِنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَاهِنَّ |