مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَخْيِيب |
الْمَاضِي
| أَنَا | خَيَّبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَيَّبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | خَيَّبَ |
| نَحْنُ | خَيَّبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَيَّبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | خَيَّبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُخَيِّبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَيِّبُ |
| هُوَ / هِيَ | يُخَيِّبُ |
| نَحْنُ | نُخَيِّبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَيِّبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَيِّبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُخَيِّبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَيِّبَ |
| هُوَ / هِيَ | يُخَيِّبَ |
| نَحْنُ | نُخَيِّبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَيِّبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَيِّبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُخَيِّبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَيِّبْ |
| هُوَ / هِيَ | يُخَيِّبْ |
| نَحْنُ | نُخَيِّبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَيِّبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَيِّبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَيِّبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَيِّبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | خَيَّبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَيَّبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | خَيَّبَتْ |
| نَحْنُ | خَيَّبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَيَّبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | خَيَّبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُخَيِّبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَيِّبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُخَيِّبُ |
| نَحْنُ | نُخَيِّبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَيِّبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَيِّبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُخَيِّبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَيِّبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُخَيِّبَ |
| نَحْنُ | نُخَيِّبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَيِّبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَيِّبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُخَيِّبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَيِّبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُخَيِّبْ |
| نَحْنُ | نُخَيِّبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَيِّبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَيِّبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَيِّبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَيِّبْنَ |