مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَخْيِيط |
الْمَاضِي
| أَنَا | خَيَّطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَيَّطْتَ |
| هُوَ / هِيَ | خَيَّطَ |
| نَحْنُ | خَيَّطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَيَّطْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | خَيَّطُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُخَيِّطُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَيِّطُ |
| هُوَ / هِيَ | يُخَيِّطُ |
| نَحْنُ | نُخَيِّطُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَيِّطُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَيِّطُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُخَيِّطَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَيِّطَ |
| هُوَ / هِيَ | يُخَيِّطَ |
| نَحْنُ | نُخَيِّطَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَيِّطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَيِّطُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُخَيِّطْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَيِّطْ |
| هُوَ / هِيَ | يُخَيِّطْ |
| نَحْنُ | نُخَيِّطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَيِّطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَيِّطُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَيِّطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَيِّطُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | خَيَّطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَيَّطْتِ |
| هُوَ / هِيَ | خَيَّطَتْ |
| نَحْنُ | خَيَّطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَيَّطْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | خَيَّطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُخَيِّطُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَيِّطِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُخَيِّطُ |
| نَحْنُ | نُخَيِّطُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَيِّطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَيِّطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُخَيِّطَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَيِّطِي |
| هُوَ / هِيَ | تُخَيِّطَ |
| نَحْنُ | نُخَيِّطَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَيِّطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَيِّطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُخَيِّطْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَيِّطِي |
| هُوَ / هِيَ | تُخَيِّطْ |
| نَحْنُ | نُخَيِّطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَيِّطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَيِّطْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَيِّطِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَيِّطْنَ |