Conjugation of خيم
to pitch one’s tent Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَخْيِيم |
الْمَاضِي
| أَنَا | خَيَّمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَيَّمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | خَيَّمَ |
| نَحْنُ | خَيَّمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَيَّمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | خَيَّمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُخَيِّمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَيِّمُ |
| هُوَ / هِيَ | يُخَيِّمُ |
| نَحْنُ | نُخَيِّمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَيِّمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَيِّمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُخَيِّمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَيِّمَ |
| هُوَ / هِيَ | يُخَيِّمَ |
| نَحْنُ | نُخَيِّمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَيِّمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَيِّمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُخَيِّمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَيِّمْ |
| هُوَ / هِيَ | يُخَيِّمْ |
| نَحْنُ | نُخَيِّمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَيِّمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَيِّمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَيِّمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَيِّمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | خَيَّمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَيَّمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | خَيَّمَتْ |
| نَحْنُ | خَيَّمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَيَّمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | خَيَّمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُخَيِّمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَيِّمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُخَيِّمُ |
| نَحْنُ | نُخَيِّمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَيِّمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَيِّمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُخَيِّمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَيِّمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُخَيِّمَ |
| نَحْنُ | نُخَيِّمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَيِّمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَيِّمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُخَيِّمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَيِّمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُخَيِّمْ |
| نَحْنُ | نُخَيِّمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَيِّمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَيِّمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَيِّمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَيِّمْنَ |