Conjugation of خوى
to be empty, to be devoid, to be desolate, to be not saturated with anything Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | خَوَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | خَوَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَوَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | خَوَى |
| نَحْنُ | خَوَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَوَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | خَوَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْوِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْوِي |
| هُوَ / هِيَ | يَخْوِي |
| نَحْنُ | نَخْوِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْوُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْوُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْوِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْوِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْوِيَ |
| نَحْنُ | نَخْوِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْوُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْوُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْوِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْوِ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْوِ |
| نَحْنُ | نَخْوِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْوُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْوُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْوِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْوُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | خَوَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَوَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | خَوَتْ |
| نَحْنُ | خَوَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَوَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | خَوَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْوِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْوِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَخْوِي |
| نَحْنُ | نَخْوِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْوِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْوِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْوِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْوِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْوِيَ |
| نَحْنُ | نَخْوِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْوِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْوِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْوِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْوِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْوِ |
| نَحْنُ | نَخْوِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْوِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْوِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْوِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْوِينَ |