Conjugation of خشن
xa.ʃinto be coarse, to be rude, to be uncouth, to be rough, to be hoarse Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | خُشُونَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | خَشُنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَشُنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | خَشُنَ |
| نَحْنُ | خَشُنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَشُنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | خَشُنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْشُنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْشُنُ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْشُنُ |
| نَحْنُ | نَخْشُنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْشُنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْشُنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْشُنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْشُنَ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْشُنَ |
| نَحْنُ | نَخْشُنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْشُنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْشُنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْشُنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْشُنْ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْشُنْ |
| نَحْنُ | نَخْشُنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْشُنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْشُنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُخْشُنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُخْشُنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | خَشُنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَشُنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | خَشُنَتْ |
| نَحْنُ | خَشُنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَشُنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | خَشُنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْشُنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْشُنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَخْشُنُ |
| نَحْنُ | نَخْشُنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْشُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْشُنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْشُنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْشُنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْشُنَ |
| نَحْنُ | نَخْشُنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْشُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْشُنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْشُنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْشُنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْشُنْ |
| نَحْنُ | نَخْشُنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْشُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْشُنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُخْشُنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُخْشُنَّ |