مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | خَشْي |
الْمَاضِي
| أَنَا | خَشِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَشِيتَ |
| هُوَ / هِيَ | خَشِيَ |
| نَحْنُ | خَشِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَشِيتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | خَشُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْشَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْشَى |
| هُوَ / هِيَ | يَخْشَى |
| نَحْنُ | نَخْشَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْشَوْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْشَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْشَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْشَى |
| هُوَ / هِيَ | يَخْشَى |
| نَحْنُ | نَخْشَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْشَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْشَوْا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْشَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْشَ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْشَ |
| نَحْنُ | نَخْشَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْشَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْشَوْا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْشَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْشَوْا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | خَشِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَشِيتِ |
| هُوَ / هِيَ | خَشِيَتْ |
| نَحْنُ | خَشِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَشِيتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | خَشِينَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْشَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْشَيْنَ |
| هُوَ / هِيَ | تَخْشَى |
| نَحْنُ | نَخْشَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْشَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْشَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْشَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْشَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَخْشَى |
| نَحْنُ | نَخْشَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْشَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْشَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْشَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْشَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَخْشَ |
| نَحْنُ | نَخْشَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْشَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْشَيْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْشَيْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْشَيْنَ |