Conjugation of خصف
to fasten Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | خَصْف |
الْمَاضِي
| أَنَا | خَصَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَصَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | خَصَفَ |
| نَحْنُ | خَصَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَصَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | خَصَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْصِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْصِفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْصِفُ |
| نَحْنُ | نَخْصِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْصِفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْصِفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْصِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْصِفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْصِفَ |
| نَحْنُ | نَخْصِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْصِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْصِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْصِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْصِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْصِفْ |
| نَحْنُ | نَخْصِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْصِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْصِفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْصِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْصِفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | خَصَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَصَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | خَصَفَتْ |
| نَحْنُ | خَصَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَصَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | خَصَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْصِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْصِفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَخْصِفُ |
| نَحْنُ | نَخْصِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْصِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْصِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْصِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْصِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْصِفَ |
| نَحْنُ | نَخْصِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْصِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْصِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْصِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْصِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْصِفْ |
| نَحْنُ | نَخْصِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْصِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْصِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْصِفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْصِفْنَ |