Conjugation of خب
to alight and abode in a depressed tract or ground, in order that one’s place might not be known (like e. g. to avoid claims upon one’s hospitability) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | خَبّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | خَبِبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَبِبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | خَبَّ |
| نَحْنُ | خَبِبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَبِبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | خَبُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخَبُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخَبُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَخَبُّ |
| نَحْنُ | نَخَبُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخَبُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخَبُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخَبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخَبَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَخَبَّ |
| نَحْنُ | نَخَبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخَبُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخَبُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخَبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخَبَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَخَبَّ |
| نَحْنُ | نَخَبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخَبُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخَبُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَبُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | خَبِبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَبِبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | خَبَّتْ |
| نَحْنُ | خَبِبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَبِبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | خَبِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخَبُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخَبِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَخَبُّ |
| نَحْنُ | نَخَبُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْبَبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْبَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخَبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخَبِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَخَبَّ |
| نَحْنُ | نَخَبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْبَبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْبَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخَبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخَبِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَخَبَّ |
| نَحْنُ | نَخَبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْبَبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْبَبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَبِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْبَبْنَ |