Conjugation of خبث
xa.bu.θato be or become bad or evil, to commit evil act Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | خُبْث |
الْمَاضِي
| أَنَا | خَبُثْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَبُثْتَ |
| هُوَ / هِيَ | خَبُثَ |
| نَحْنُ | خَبُثْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَبُثْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | خَبُثُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْبُثُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْبُثُ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْبُثُ |
| نَحْنُ | نَخْبُثُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْبُثُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْبُثُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْبُثَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْبُثَ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْبُثَ |
| نَحْنُ | نَخْبُثَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْبُثُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْبُثُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْبُثْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْبُثْ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْبُثْ |
| نَحْنُ | نَخْبُثْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْبُثُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْبُثُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُخْبُثْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُخْبُثُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | خَبُثْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَبُثْتِ |
| هُوَ / هِيَ | خَبُثَتْ |
| نَحْنُ | خَبُثْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَبُثْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | خَبُثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْبُثُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْبُثِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَخْبُثُ |
| نَحْنُ | نَخْبُثُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْبُثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْبُثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْبُثَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْبُثِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْبُثَ |
| نَحْنُ | نَخْبُثَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْبُثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْبُثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْبُثْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْبُثِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْبُثْ |
| نَحْنُ | نَخْبُثْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْبُثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْبُثْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُخْبُثِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُخْبُثْنَ |