Conjugation of خبأ
to hide, to conceal, to cloak Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | خَبْء |
الْمَاضِي
| أَنَا | خَبَأْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَبَأْتَ |
| هُوَ / هِيَ | خَبَأَ |
| نَحْنُ | خَبَأْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَبَأْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | خَبَؤُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْبَأُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْبَأُ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْبَأُ |
| نَحْنُ | نَخْبَأُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْبَؤُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْبَؤُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْبَأَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْبَأَ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْبَأَ |
| نَحْنُ | نَخْبَأَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْبَؤُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْبَؤُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْبَأْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْبَأْ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْبَأْ |
| نَحْنُ | نَخْبَأْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْبَؤُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْبَؤُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْبَأْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْبَؤُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | خَبَأْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَبَأْتِ |
| هُوَ / هِيَ | خَبَأَتْ |
| نَحْنُ | خَبَأْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَبَأْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | خَبَأْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْبَأُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْبَئِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَخْبَأُ |
| نَحْنُ | نَخْبَأُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْبَأْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْبَأْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْبَأَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْبَئِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْبَأَ |
| نَحْنُ | نَخْبَأَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْبَأْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْبَأْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْبَأْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْبَئِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْبَأْ |
| نَحْنُ | نَخْبَأْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْبَأْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْبَأْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْبَئِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْبَأْنَ |