Conjugation of خاطر
to risk, to stake Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُخَاطَرَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | خَاطَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَاطَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | خَاطَرَ |
| نَحْنُ | خَاطَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَاطَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | خَاطَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُخَاطِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَاطِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُخَاطِرُ |
| نَحْنُ | نُخَاطِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَاطِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَاطِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُخَاطِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَاطِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُخَاطِرَ |
| نَحْنُ | نُخَاطِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَاطِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَاطِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُخَاطِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَاطِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُخَاطِرْ |
| نَحْنُ | نُخَاطِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَاطِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَاطِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَاطِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَاطِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | خَاطَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَاطَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | خَاطَرَتْ |
| نَحْنُ | خَاطَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَاطَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | خَاطَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُخَاطِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَاطِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُخَاطِرُ |
| نَحْنُ | نُخَاطِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَاطِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَاطِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُخَاطِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَاطِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُخَاطِرَ |
| نَحْنُ | نُخَاطِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَاطِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَاطِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُخَاطِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَاطِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُخَاطِرْ |
| نَحْنُ | نُخَاطِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَاطِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَاطِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَاطِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَاطِرْنَ |