Conjugation of خافت
to be a mystery; to be a thing unspoken; to make a thing secret, private or restricted to the public or masses Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُخَافَتَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | خَافَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَافَتَّ |
| هُوَ / هِيَ | خَافَتَ |
| نَحْنُ | خَافَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَافَتُّمْ |
| هُمْ / هُنَّ | خَافَتُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُخَافِتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَافِتُ |
| هُوَ / هِيَ | يُخَافِتُ |
| نَحْنُ | نُخَافِتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَافِتُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَافِتُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُخَافِتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَافِتَ |
| هُوَ / هِيَ | يُخَافِتَ |
| نَحْنُ | نُخَافِتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَافِتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَافِتُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُخَافِتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَافِتْ |
| هُوَ / هِيَ | يُخَافِتْ |
| نَحْنُ | نُخَافِتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَافِتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَافِتُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَافِتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَافِتُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | خَافَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَافَتِّ |
| هُوَ / هِيَ | خَافَتَتْ |
| نَحْنُ | خَافَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَافَتُّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | خَافَتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُخَافِتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَافِتِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُخَافِتُ |
| نَحْنُ | نُخَافِتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَافِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَافِتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُخَافِتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَافِتِي |
| هُوَ / هِيَ | تُخَافِتَ |
| نَحْنُ | نُخَافِتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَافِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَافِتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُخَافِتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَافِتِي |
| هُوَ / هِيَ | تُخَافِتْ |
| نَحْنُ | نُخَافِتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَافِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَافِتْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَافِتِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَافِتْنَ |