مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | خَوْف |
الْمَاضِي
| أَنَا | خِفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خِفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | خَافَ |
| نَحْنُ | خِفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خِفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | خَافُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخَافُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخَافُ |
| هُوَ / هِيَ | يَخَافُ |
| نَحْنُ | نَخَافُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخَافُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخَافُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخَافَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخَافَ |
| هُوَ / هِيَ | يَخَافَ |
| نَحْنُ | نَخَافَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخَافُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخَافُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخَفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخَفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَخَفْ |
| نَحْنُ | نَخَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخَافُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخَافُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَافُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | خِفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خِفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | خَافَتْ |
| نَحْنُ | خِفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خِفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | خِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخَافُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخَافِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَخَافُ |
| نَحْنُ | نَخَافُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخَافَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخَافِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخَافَ |
| نَحْنُ | نَخَافَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخَفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخَافِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخَفْ |
| نَحْنُ | نَخَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخَفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَافِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَفْنَ |